به لب گر خنده می بینی به باطن هــمــــدم دردم نه مأوایی ،نه معشوقی که من تنها ترین مـَــردم غرورم انقلابی شد که ویران کرد احـــــــــساسم سخن را گرم می گویم نــــــداند هیچکس ســردم خدایا چاره ای ،راهی کـــــه راهم ،راه دل بـاشد در این دنیای زوج امـــــا فقط من یک نفر فردم غرورم با دلم دشـــمن،ولی یـــــک دَم نـــــدانستم که در جنگ غرور و دل به دنبال چه مـی گردم نه یاری ماند از کارم،نه یک تــَـن هــمدمی باشد اگر امروز تنـــــهایم،خودم دیـــــــروز بـــد کردم
 
نویسنده  " م .ر
/ 0 نظر / 19 بازدید