تنها در دقایق سختی فکری است که انسان درک میکند که تا چه حد به بودن

دوستی که بتواند غبار خستگی ها را از ذهن و روح و روان انسان بشوید نیاز دارد.

آن هنگام که اطراف خود را تنها بیابی دیگر نمیتوانی هیچ دوستی را زلال یا حتی

دوست نزدیک به خود بخوانی